Polska nazwa: Nurzaniec spiralny

Ilość sadzonek w koszyku: 2-6 sadzonki

Wymagania rośliny wg. Plantacji Karel Rataj:

Sadzić z tyłu akwarium
Nie wymaga dodatkowego nawożenia
Wymagania świetlne: umiarkowane
Zakres temperatur: 22 - 28 st.C

Wymagania rośliny wg. Plantacji Tropica:
 

Sadzenie:
Pojedyncze sadzonki należy sadzić w grupie w odległości 2 cm pozostawiając
miejsce na rozrost. 

Valisnersie należą do ekspansywnych roślin szybko rosnących, dlatego są w stanie w ciągu kilku miesięcy zarosnąć całe akwarium. Aby temu zapobiec zalecamy sadzenie roślin z rodzaju Vallisneria w plastikowych doniczkach - np. wykonanych z dna plastikowej butelki po napojach. Dno butelki powinno mieć nawiercone otwory w celu ułatwienia cyrkulacji wody w otoczeniu korzeni.

Opis morfologii i metod uprawy:
Vallisneria spiralis "Tiger" jest piękną rośliną z widocznymi wyrażnymi ciemnymi, poziomymi taśmami na powierzchniach liści. Jest wybierana spośród wielu innych przez jej piękno, wytrzymałość i szybki wzrost.

Vallisneria spiralis "Tiger" akceptuje każdy rodzaj wody i nie wymaga dużo światła by utrzymać wysokie tempo wzrostu.

Opis: Tropica Tłumaczenie: Piotr Baszucki

Szeroko rozpowszechniony w Europie Południowej, Afryce, Azji oraz Australii i Oceanii. Najbardziej chyba rozpowszechniona roślina akwariowa, popularnie nazywana przez akwarystów "trawą". Jej wstęgowate, wiotkie liście mogą osiągać do 80 cm długości (zwykle do 50 cm) i s? 0,4-0,8 cm szerokie. W dobrych warunkach roślina rozrasta się szybko za pomocą rozłogów i tworzy zwarty łan, który trzeba regularnie przerzedzać.

Bardzo ciekawe jest rozmnażanie ge-neratywne (płciowe) nurzańca, które można obserwować w silnie oświetlonych (słońce!) akwariach. Kwiaty żeńskie wytwarzają się pod wodą, a przed kwitnieniem łodyżka kwiatu żeńskiego wydłuża się i wysuwa pąk kwiatowy nad wodą, gdzie kwiat się otwiera. W tym samym czasie kwiaty męskie odrywają się od krótkich łodyżek u podstawy rośliny macierzystej i pozbawione z nią kontaktu wypływają na powierzchnię. Tu dopiero otwierają się. Unoszone prądem wody pływają swobodnie na podobieństwo maleńkich łódeczek i dopiero gdy dojdzie do przypadkowego spotkania kwiatu męskiego z żeńskim, następuje zapylenie. Potem łodyżka kwiatu żeńskiego zwija się spiralnie (stąd nazwa gatunkowa), wciągając się pod wodę.

Ze względu na łatwość wytwarzania rozłogów w akwarystyce nie stosuje się ge-neratywnego rozmnaąania nurzańca dla uzyskiwania nowych roślin. Jest to jednak możliwość interesujących obserwacji. Ciekawostką jest fakt, że po raz pierwszy proces generatywnego rozmnażania nurzańca opisał Erazm Darwin, dziadek wielkiego ewolucjonisty Karola Darwina.

Opis: prof. Stefan Kornobis "Podwodny ogród"