Akarka paskowana - Nanacara anomala

Opis Akarka paskowana - Nanacara anomala

Akarka paskowana - Nanacara anomala.

Charakterystyka

Pochodzenie: Ameryka Południowa 

Środowisko: W naturze zamieszkuje spokojne, zalane tereny trawiaste oraz przybrzeżne partie wody. Akwarium powinno być gęsto obsadzone roślinnością. Najlepiej jest wybrać ciemne podłoże z gruboziarnistego piasku lub drobnego żwiru, przykryte warstwą suchych liści: bukowych, dębowych czy olchowych. Zbiornik musi być przykryty, a oświetlenie umiarkowane. Można dodatkowo udekorować akwarium korzeniami, kawałkami drewna czy łupinami kokosów. 

Rodzina: pielęgnicowate

Wielkość: 4-8 cm długości

Zachowanie: Jest to ryba o spokojnym i łagodnym usposobieniu. Jedynie w czasie opieki nad potomstwem samice mogą przejawiać agresję, szczególnie w małym i pozbawionym kryjówek akwarium. Najlepiej sprawdzi się w towarzystwie drobnych kąsaczy, kirysków i niedużych zbrojników. Zamieszkuje głównie denną i środkową część akwarium. 

Wielkość akwarium: średnie (min. pojemność: 54 l; min. długość: 60 cm)

Temperatura wody: 22-26 st.C

Parametry wody: 

• pH: 6.0-7.5
• Twardość: 3-15 dGH
• Wymagania odnośnie przygotowania wody: Zalecany jest dodatek preparatów garbnikowych albo filtracja wody przez wkłady torfowe. Ryby tego gatunku są bardzo wrażliwe na zmiany parametrów i pogorszenie się jakości wody, dlatego też wymagane są regularne, obfite podmiany wody (ok. 20-25% na tydzień).

Pokarm: Suchy, mrożony (wodzień, larwy komara, rozwielitka, oczlik), żywy, roślinny (spirulina). 

Cechy:

• Samce są większe, smuklejsze, mają wydłużone płetwy piersiowe, grzbietową i odbytową. Na tułowiu posiadają szereg trójkątnych brązowych plamek, a ich ciało jest zabarwione na oliwkowo-zielono lub niebiesko z metalicznym połyskiem. 
• Wraz z wiekiem, w okresie rozrodu u samic pojawia się wzór ciemnej kratki. 
• Akarka jest wytrzymałym gatunkiem, polecanym początkującym akwarystom. 

Rozród

Rozmnażanie ryb tego gatunku zachodzi bez większych problemów w akwarium ogólnym, jak i w akwarium tarliskowym. Do tarła może pobudzić je podniesienie temperatury wody o 2-3 stopnie, obniżenie pH oraz częste podmiany części wody. Oznaką dobrania się pary jest czyszczenie przez samca miejsca do tarła (kamień lub grota) i przyjmowanie postawy imponującej. Samica składa w wybranym przez samca miejscu od 150 do 300 jaj, których strzeże aż do wylęgu. W tym czasie może stać się agresywna wobec samca. Po 2-3 dniach z ikry wylęgają się młode, które samica przenosi do wykopanego w podłożu dołka. Po około 2-3 tygodniach, gdy narybek jest już podrośnięty i pływa swobodnie po zbiorniku, samiec zostaje znów dopuszczony do opieki nad maluchami. Młode można karmić micro nicieniem,  larwami solowca i oczlika.

Cena za 1 sztukę.