Pseudomugil paskai

Opis Pseudomugil paskai

Pseudomugil paskai.

Charakterystyka

Pochodzenie: Oceania (Papua Nowa Gwinea)

Środowisko: W naturze zamieszkuje górną część rzeki Fly w Papui Nowej Gwinei. Są to wody wolno płynące, płytkie, z mulistym dnem i bujną roślinnością. Akwarium powinno być obsadzone roślinami po bokach i z tyłu, z licznymi kryjówkami (korzenie, gałęzie). Warto jest wybrać ciemne podłoże oraz niezbyt intensywne oświetlenie, rozproszone za pomocą roślin pływających. 

Rodzina: modrookowate

Wielkość: 3 cm długości

Zachowanie: Jest to ryba spokojna, nieśmiała. Najlepiej będzie się czuła w stadzie, min. 8-10 osobników (z przewagą samców). Większość czasu spędza w środkowej lub górnej części zbiornika. Nie nadaje się do zbiornika towarzyskiego, można natomiast trzymać ją razem z innymi modrookami albo krewetkami słodkowodnymi. 

Wielkość akwarium: małe (min. pojemność: 40 l)

Temperatura wody: 25-26 st.C

Parametry wody: 

• pH: 6.0-7.0
• Wymagania odnośnie przygotowania wody: Gatunek bardzo wrażliwy na zmiany parametrów wody. Nie powinno się go umieszczać w nieustabilizowanym zbiorniku. Woda musi być dobrze natleniona, z wyczuwalnym nurtem, regularnie podmieniana (ok. 15%). 

Pokarm: Suchy, mrożony, żywy (dafnia, artemia, mikro nicienie). Pokarm musi być odpowiednio rozdrobniony.  

Cechy:

• Pseudomugil paskai dostępny jest w różnych odmianach hodowlanych. Podstawowa forma charakteryzuje się złocisto-pomarańczowym ciałem z niebieskim, połyskującym metalicznie grzbietem. 
• Dwie płetwy grzbietowe położone są bardzo blisko siebie (pierwsza mniejsza od drugiej). 
• Samce są intensywniej wybarwione oraz posiadają nieregularne kropki na płetwach. Samice nie mają plamek na płetwach. 

Rozród

Rozmnażanie powinno odbywać się w małej grupie haremowej - jeden samiec + 2/3 samice. Najpierw przygotowujemy osobny zbiornik z niewielkim filtrem gąbkowym oraz drobnolistnymi roślinami lub sztucznym mopem akwarystycznym. W akwarium można skłonić ryby do zalotów nieznacznie podwyższając temperaturę i obficie karmiąc tarlaki żywym pokarmem. W trakcie tarła samica rozrzuca ikrę wśród roślinności i nie przejawia troski nad potomstwem. Trwa ono ok. 7-10 dni, codziennie samica składa po kilka jaj. Każde zauważone ziarenko najlepiej odłowić do małych naczyń, ponieważ rodzice bardzo często zjadają ikrę. Larwy pojawiają się po ok. 10 dniach. W pierwszym tygodniu narybek karmimy tzw. pyłem oraz wrotkami. Można również spróbować podawać suche pokarmy pyłowe. 

Cena za 1 sztukę.